Την συναντήσαμε στη Lucca, στην πλατεία anfiteatro.. κυκλοφορούσε σαν τη σβούρα, από μαγαζί σε μαγαζί, συνοδευόμενη από ένα τύπο, δυό κεφάλια ψηλότερο, που φαινόταν να τον σέρνει απ τη μύτη..
Είχε ένα τουπέ και μιά περηφάνια στο ύφος, το στήσιμο και το περπάτημα, που τραβούσε την προσοχή όλης της παρέας..
Ο Γιώργος την κυνηγούσε να την φωτογραφήσει κάπου μόνη, αλλά αδύνατον.. συνεχώς του έφευγε.. Ωσπου ξαφνικά τη βλέπω ακίνητη για κλάσμα του δευτερολέπτου μπροστά ση βιτρίνα.. Αυτός ο λαιμός της είναι που με μαγνητίζει από τότε..
άνθη
-
Άνθισε το δεντράκι της γειτονιάς μου, εύθραυστο, ανοιξιάτικο, αψηφώντας
τον τρελό αέρα και τα βαριά γκρίζα σύννεφα. Στο καθένα από τα άνθη του κι...
16 hours ago

1 comment:
thank you my friend!
you are right!
Post a Comment