Την συναντήσαμε στη Lucca, στην πλατεία anfiteatro.. κυκλοφορούσε σαν τη σβούρα, από μαγαζί σε μαγαζί, συνοδευόμενη από ένα τύπο, δυό κεφάλια ψηλότερο, που φαινόταν να τον σέρνει απ τη μύτη..
Είχε ένα τουπέ και μιά περηφάνια στο ύφος, το στήσιμο και το περπάτημα, που τραβούσε την προσοχή όλης της παρέας..
Ο Γιώργος την κυνηγούσε να την φωτογραφήσει κάπου μόνη, αλλά αδύνατον.. συνεχώς του έφευγε.. Ωσπου ξαφνικά τη βλέπω ακίνητη για κλάσμα του δευτερολέπτου μπροστά ση βιτρίνα.. Αυτός ο λαιμός της είναι που με μαγνητίζει από τότε..
της Τετάρτης
-
Κάποιες διαδρομές είναι πιο ευχάριστες από όσο θα μπορούσες να περιμένεις..
Κάπου εκεί στο τέρμα του δρόμου, σας βρίσκω και χαίρομαι. Είναι μια
ευχ...
7 hours ago
1 comment:
thank you my friend!
you are right!
Post a Comment